சாங்வான் குறிப்புகள் #08

சிறுவயதில் கிரிக்கெட் விளையாடும்போது, பந்து கருவக்காட்டிற்குள் புகுந்து தொலைந்துபோவது வழக்கம்.
அதைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு எங்களிடம் ஒரு அறிவியல்பூர்வமான கோட்பாடு ஒன்று இருந்தது.. பந்து எந்தத் திசையில் சென்றது என்பது ஓரளவிற்கு நினைவில் இருக்கும், ஆனால் எங்கே விழுந்தது என்பதுதான் தெரியாது..
அதனால் உடனே இன்னொரு பந்தை எடுப்போம், தொலைந்த பந்து எந்த திசையில், எந்த வேகத்தில் சென்றதாக நினைக்கிறோமோ, கிட்டத்தட்ட அதேபோல இன்னொரு பந்தை எறிவோம். இந்த முறை எல்லோரும் கண்சிமிட்டாமல் அதையே பார்த்துக்கொண்டிருப்போம்.
இரண்டாவது பந்து எங்கே விழுகிறதோ, அந்த இடத்தைச் சுற்றி ஒரு பத்து மீட்டர் வட்டமடித்துத் தேடினால், முதல் பந்து கிடைத்துவிடும் என்பது எங்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை..
சில நேரங்களில் கிடைத்திருக்கிறது.
பல நேரங்களில் கிடைக்காமல் போயிருக்கிறது.

ஆனால்...

பந்து கிடைக்காததால் எங்கள் கோட்பாடு ஒருபோதும் பொய்யாகிவிடுவதில்லை..
செய்முறைப் பிழை - experimental error என்று எடுத்துக்கொண்டு இன்னொரு பந்தை வைத்து, அடுத்த ஆட்டத்திற்கு போய்விடுவோம்.. சில வேளைகளில் அந்த கோட்பாட்டை செயல்படுத்துவதற்காக பயன்படுத்திய பந்தும் காணாமல் போய்விடுவதுண்டு.. அது வேறு கதை..

கடந்த வாரம் கடலில் நீந்திக்கொண்டிருந்தபொழுது, எதிர்பாராத ஒரு பெரிய அலை என் கண்ணாடியை அடித்துத் தூக்கிக்கொண்டு போய்விட்டது.
தேடினேன்.. தேடினேன்.. ஆறு மணிவரை தேடினேன்.. 
கொரியாவில் ஆறு மணிக்கு பின்பு யாரையும் கடலில் குளிக்க அனுமதிப்பதில்லை.. அதனால், கடலில் தேடுவதை வேறு வழியின்றி நிறுத்திவிட்டு, கடற்கரைக்கு கண்ணாடி மிதந்து வருகிறதா என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்..
கடல் திருப்பித் தருவதாக இல்லை. அதனால் கனத்த இதயத்துடன் கண்ணாடியை கடலுக்குக் கொடுத்துவிட்டு வீடு திரும்பிவிட்டேன்.

இந்த வாரம் மீண்டும் அதே கடற்கரை, அதே கடல்.. கிட்டத்தட்ட அதே இடத்தில் நின்றுகொண்டிருக்கிறோம். அங்கும் இங்கும் திரிந்து பார்த்தாகிவிட்டது.. என்னுடைய கண்ணாடியைத்தவிர பல கண்ணாடிகள் கடற்கரையில் கிடக்கின்றன.. கடல் என்னுடைய கண்ணாடியை மட்டும் திருப்பிக் கொடுப்பதாக இல்லை..
திடீரென்று சிறுவயது கருவக்காட்டு கோட்பாடு நினைவுக்கு வந்தது..
மகனிடம் சொன்னேன், உன் கண்ணாடியைக் கழற்றி என்னிடம் கொடு.. என்னுடைய கண்ணாடி தொலைந்த அதே இடத்தில் கடலில் விடுவோம்.. அது எந்த வழியில் போகிறது என்று கவனித்துக்கொண்டே போனால், என்னுடைய கண்ணாடியும் அங்கே எங்கேயாவது கிடைத்துவிடும்...

ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல்,
முடியாது... என்கிறான்.
என்ன தலைமுறையோ...
ஒரு கோட்பாட்டை சோதனை செய்யக்கூட தயாராக இல்லை!

இந்த ஒரு வாரத்தில் இன்னொரு கண்ணாடியையும் வாங்கிவிட்டேன்.. அதை போட்டுப்பாருங்கள் என்கிறான்.. கோட்பாட்டை செயல்படுத்துவதற்கு ஏவப்பட்ட பந்தும் காணாமல் போவதுபோல, இந்த கண்ணாடியும் தொலைந்துவிட்டால் நான் என்ன செய்ய..

- சகா..


கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

சாங்வான் குறிப்புகள்#01

படம்
சாங்வான் பல்கலைக்கழகம்.. ஏறத்தாழ பத்து ஆண்டுகளுக்கு பின்பு இந்த அழகிய இடத்தின் மேற்கு ஓரத்தில் ஒரு குன்றின் மீது அமைந்திருக்கும் ஒரு பதினைந்துமாடி கட்டிடத்தின் எட்டாவது மாடியில் நிற்கிறேன்... இது வளாகத்தின் உள்ளேயே அமைந்திருக்கும் தங்குமிடம்.. இங்கிருந்து மேற்கு சன்னல்கள் வழி பார்க்கையில் மொத்த சாங்வான் நகரமும் கண்ணுக்குப் புலப்படும்.. அதே வேளை நீங்கள் காணும் இந்த படம், கிழக்கு திசையில் இருக்கும் சன்னல் வழி எடுக்கப்பட்டது.. மொத்த பல்கலைக்கழகமும் இதில் தெரியும், மரங்களால் மறைக்கப்பட்ட ஒன்றிரண்டு கட்டிடங்களை தவிர்த்து.. இங்கிருந்து எனது ஆய்வகத்திற்கு செல்ல மகிழுந்தில் ஐந்து நிமிடமும், நடந்தால் இருபது நிமிடமும் ஆகும்.. மின்கலன் உதவியுடன் இடம்பெயரும் பல உருளிகளும் உண்டு.. அதற்கு ஆண்டு சந்தா, மாத சந்தா என செலுத்த வேண்டும்.. பெரும்பாலான மாணவர்கள் இந்த உருளிகளையே பயன்படுத்துகின்றனர். நடந்துசெல்வதை அவர்கள் விரும்பாததற்கு காரணம், இந்த தங்கும் விடுதிகள் குன்றின் மேல் அமைத்திருப்பதுதான்.. அதுவன்றி, இந்த உருளிகளை எங்கு வேண்டுமானாலும் நிறுத்திவிட்டு போகலாம்.. மீண்டும் அதை பயன்படுத்த வேண்டுமானால், அ...
மேலும் படிக்கவும்

கனவு...

இது உண்மையாக விந்தையான உலகம்தான்.. பல ஆண்டுகளாக கனவு கண்டு, என்றாவது ஒரு நாள் நமக்கான கனவு இல்லத்தை அமைக்கவேண்டும் என்று நினைத்து மனதிற்குள் வரைந்துவைத்திருக்கும் வீட்டில் பால்கனி ஒரு முக்கிய இடத்தை பிடித்திருக்கும்.. தினமும் வேலை கொடுத்த கலைப்பையோ, பயண அசதியையோ, நண்பர்களுடனான அரட்டையையோ, மனைவி குழந்தைகளுடனான உரையாடலையோ, ஆகச்சிறந்த வாசிப்பு ஒன்றையோ அந்த பால்கனியில் வைத்து செய்துதீர்த்துவிடுவதென, அந்த கனவு பல கிளைகளை பரப்பியிருக்கும்... என்றேனும் அப்படி ஒரு வீட்டை அமைத்துக்கொண்டபின் எவரும் அந்த பால்கனியில் அமர்ந்து நினைத்த எதையாவது ஒன்றை கூட அனுபவித்துவிடுவதில்லை.. இந்த வாழ்க்கைமுறையும் நம்மை அப்படிசெய்ய அவ்வளவு எளிதில் அனுமதித்துவிடுவதில்லை.. இதோ, இந்த சொற்களின் கட்டுமானம் கூட ஒரு பால்கனி பற்றி கனவுகண்டுகொண்டிருக்கும் ஒருவனிடமிருந்து, வாடகை வீட்டு பால்கனியிலிருந்துதான் பிறந்துவருகிறது..  இதேபோலொரு கனவுதான் அன்றும் கூட.. அதுவொரு இதமான தென்றல் வீசும் இரவு, வெயில் காலமென்பதால் திறந்தவெளியில் தூங்குவது சிறந்தது எனப்பட்டது.. என்னதான் கீற்று வேய்ந்த கூரையும், மாட்டுசாணம் மொழுகிய தரையானால...
மேலும் படிக்கவும்

விளையாட்டாக சொல்கிறேன் #2

நட்பு என்ற சொல்லின் விளக்கமறியாதபொழுதில் கிடைத்த கன்னி நட்புதான் வினோதன். தமிழை காதலிப்பவர்கள் பலர் இருக்கலாம். ஆனால் தமிழையே தன்னை காதலிக்க வைத்துவிடுவார் தன் தமிழ் ஆளுமையால். அதற்கு காரணமும் உண்டு. அந்த காரணம் வேறுயாருமில்லை அவனின் தாத்தா, தமிழ் ஆசிரியர். அவன் தாத்தாவைப்பற்றி சொல்லி உடல் சிலிர்த்துக்கொள்ளும்பொழுதெல்லாம் எனக்கு அப்படியொரு தாத்தா இல்லையே என்றொரு ஏக்கம் ஏற்பட்டதுண்டு. அப்படிப்பட்ட அமுத தமிழின் காதலன், சுற்றத்தாரை நேசிக்கும் அன்பன் சிறிதுகாலம் நட்பு பாராட்டிவிட்டு ஏம்பல் பள்ளிக்கு மாற்றமாகிவிட்டான் என்னை ஏமாற்றிவிட்டு! அன்றைய பொழுதில் என் நண்பர்களாக வாய்த்தவர்களில் முக்கியமானவர்கள் காளி, கணேஷ், அன்பு, அருள், கார்மேகம், உத்ராபதி, ஸ்டாலின், சக்தி. இவர்களில் காளி கணேஷ் இருவர் வீட்டில்தான் என் முழுநாளைய விளையாட்டும்.. பிற்பாடு மற்ற நண்பர்கள் வீட்டிற்கும் செல்லதுவங்கினேன். எந்த வீட்டிற்கு சென்று, அவர்களின் வீட்டுவேலையும் முடிக்காத எந்த நண்பனையும் முழு நேரமாக விளையாட அழைத்துவந்துவிட்டாலும், அவர்களின் பெற்றோர்கள் ஏதும் என்னை கடிந்துகொண்டது கிடையாது. அதற்கு என் குடும்ப பின்னனியு...
மேலும் படிக்கவும்